Afúndese o Titánic

_________________________________________________________

Redactoras: Aine e Paula

O Titanic afundiuse no medio do océano Atlántico tras o choque contra un iceberg.

O Titanic era un dos transalanticos máis grandes, partiu do porto de Southampton o 10 de abril de 1912 con 2.229 pasaxeiros e o seu obxectivo era chegar  a Nova York.

O barco tardou en afundirse ao redor de dúas horas e en total morreron 1516 persoas. Algúns lograron salvarse grazas á barcas a cales dispoñía o barco. A  gran parte  da mortes foron causadas por hipotermia  xa que o auga estaba a -2 graos e os que non puideron saír do barco afundíronse.

Logrouse  recuperar 333 cadáveres.

Unha das  sobreviventes foi Millvina Dean, que logrou subirse a unha das barcas das que dispuña o barco, e coa que puideron falar directamente as redactores deste xornal.

As nosas redactoras investigaron como contaron a nova na prensa da época.

A voz dos refuxiados

Un dos proxectos deste ano no colexio estivo orientado cara as migracións e os migrantes. Todas as asignaturas aportaron o seu punto de vista e desde a materia de Educación para a Cidadanía quixemos dar nome, voz e rostro ao drama dos refuxiados sirios.

@s alumn@s de 2º de E.S.O. buscaron e atoparon na rede multitude de testemuñas de persoas que fuxían da guerra en Siria. Escolmaron as que a eles lles semellaron máis representativas, ilustráronas con imaxes e situamos cada testemuña sobre o mapa. 

Resultado: outra proba do drama humanitario que, aínda hoxe, provoca a fuxida de milleiros de persoas cara as fronteiras europeas...

EXPOCIENCIA 2016

Como non podía ser doutro xeito este ano o departamento de Ciencias Sociais participou na Expociencia, o gran evento do colexio!

 A bilbioteca foi ocupada pola maxía, a historia e a literatura!

Nesta ocasión unímonos ao departamento de Lengua Castellana e convertemos a biblioteca do centro nun bosque de palabras, contos e mitos. @s alumn@s de 2º de E.S.O. converétornse en auténtic@s cazadores de tesouros e adentráronse nas escuras e míticas fragas da Europa medieval para traernos todo tipo de marabillas.

 O espazo da biblioteca reservado para as marabillas medievais

Na Idade Media os bosques cubrían unha gran parte do continente europeo e a maioría destes territorios estaban deshabitados e incluso inexplorados. Isto provocou que as fragas medievais fosen ocupadas por toda clase de seres míticos saidos da creativa mentalidade medieval: dragóns, trasnos, fadas, … Curiosamente moitos destes seres fantásticos estaban baseados en elementos ou sucesos reais.  Por iso, cada reliquia ía acompañada dun código QR que, ao ser lida por calquer dispositivo móbil, daba acceso a unha páxina web creada pol@s propi@s alumn@s que explicaba a orixe mítica de cada un dos mitos.

 Os códigos que permitían saber a orixe dos unicornios e os lobishomes

O certo é que a experiencia foi única e así os visitantes da XV Expociencia puideron desfrutar dunha visión diferente dos bosques.

 Algunhas das reliquias conseguidas pol@s alumn@s de 2º

Visita á Torre de Hércules

Na nosa visita á Torre de Hércules quixemos facer un exercicio de evocación e voltar ao pasado. Os estudantes de 1º e 2º de E.S.O. crearon as súas propias lendas a partir  das esculutras que rodexan o faro máis antigo do mundo aínda en funcionamento.

O bravo vixiante ártabro

 Baseado nun relato de Caius Pupus,

 adaptado por Martín Fernández e Alejandro Miras

Era un día como outro calquera para os vixiantes ártabros, que escrutaban o horizonte coma sempre en busca de barcos. Os barcos fenicios xa chegaran o día anterior, polo que eles estaban tranquilos.

De súpeto, unha fortísima tormenta comezou a arreciar. 

Como os ventos eran tan fortes, acordaron que un deles  iría a comprobar a situación no poboado. Cando comezou a camiñar dificultosamente, decatouse de que un dos barcos fenicios que chegara anteriormente estaba a piques de afondar polo temporal. 

Entón, o bravo vixiante, sabedor de que os seus compañeiros non podían ver a embarcación debido a que só vixiaban o sur, e non o norte, correu e lanzouse á auga para salvalos. Conseguiu chegar nadando á embarcación tras un extenuante esforzo, pero o temporal aínda se fixo máis forte, e o barco foi arrastrado mar adentro. Todo parecía perdido, pero de súpeto, a tormenta amainou, permitindo a salvación de todos os tripulantes da embarcación. 

Seguramente Xúpiter, admirando a valentía deste bravo ártabro, fixo que a tormenta amainase.

Morre Alexandre Magno!

Hoxe iniciamos unha nova sección no blog: o Xornal da Historia. De cando en vez mandaremos a algúns dos nosos redactores ao pasado a cubrir os feitos históricos que eles consideren máis relevantes. Será capaces de enfrontarse ao máis escuros enigmas da Historia?

________________________________________________________________

Redactoras: Ainhoa Prieto e Diana Nogueiras

O gran Alexandre Magno morreu onte á noite. Os galenos están aínda investigando as causas, pero a hipótese que creen máis posible é que fose vítima de malaria, febre tifoide ou virus do Nilo Occidental.

Outros cren que foi alguén que quería ver ao emperador morto e que desenvolveu unha bebida fermentada con planta velenosa e viño para enmascarar o seu sabor amargo.

Alexandro III de Macedonia morreu xove, pero viviu deprisa. En só 13 anos de campañas militares, levantou un dos  maiores imperios: afianzou seu poder en Grecia, conquistou o imperio Persa e se fixo cun dominio que se extendía por Exipto, Anatolia, Oriente Próximo, Asia Central e detíñase ás portas da India.

E parou na India non por falta de ganas, senón de alimento e de recursos para as súas tropas.

Alexandre Magno pasa revista ás súas tropas antes da batalla de Gaugamela.

O neno salvaxe

Como tantos outros antes que nós, en Educación para a Cidadanía sentímonos atraídos pola figura do "neno salvaxe". É posible vivir sen contacto con outros seres humanos? E sobre todo, é posible voltar á sociedade?

O regreso

por Daniel Losada

Foi dificil ensinarlle a falar o inglés pero por fin o conseguimos.

Chamámolo Víctor, encontrouse nun lugar do sur do Congo, rodeado por animais de todo tipo dándolle cobixo. A súa mente estaba pechada totalmente á sociedade. Caminaba a catro patas, ao estilo dos simios, cheiraba a todo o mundo e subíase ás árbores para coller froitos e repartilos entre os seus.

Resistíase a vir connosco e incluso nos atacou algún gorila,pero ao final subiu ao barco con destino Londres.

Primeiro, o doutor Wayne Zhukovsky fíxolle unha revisión a fondo e grazas ao seu estado físico puidemos saber que tiña mais ou menos entre trece e quince anos.

Cando chegamos a Londres, despois de dúas semanas e media, tivemos que anestesialo para podelo sacar do barco. Despois metérono nunha especie de ambulancia blindada que iría ata a unidade de Coidados e Investigación Intensiva Psicóloga (PIICU). Unha vez alí arquivaron o caso e asinouse un dos psicólogos.

O parapsicólogo neerlandés Charles van Rufford leva o seu caso e está utilizando todos os métodos dos que dispón para saber como vivía e como se relacionaba; tanto a nivel persoal como nos seus coñecementos de caza e supervivencia.

Experimentou con hipnose e con probas a ceo aberto, tentando que mostrase algún tipo de interese en comunicarse connosco. Estas probas deron resultados e pronto coñecimos os seus gustos.

A proba seguinte foi vestilo e levalo a Harrod´s, un dos lugares máis concurridos de Londres. Unha vez alí demoslle unhas pautas a seguir: demoslle cartos e un plano dos almacéns para que fora a mercar a unha tenda. E, para a nosa sorpresa, en canto o deixamos libre comezou a oliscar a todas as persoas que levaban abrigo de pel. Respecto ás súas compras, foi a unha xoguetería a comprarse un peluche xigante, un gorila. Según el, era o seu irmán.

Outra das probas foi levalo á comisaría de policía para facerlle un Documento de Identidade e un pasaporte inglés. Os primeiros contactos verbais non foron de todo ben, xa que cada vez que lle preguntaban algo so contestaba “si” ou “non” sen querer razoar o que lle preguntaban. Logo, o parapsicólogo nos comunicou que non estaba acostumado a falar e que por iso non comprendía a súa utilización. 

Outra das probas foi que, xa que o documento de identidade e o pasaporte necesitaban foto, levámolo a un fotógrafo. Ao final asustouse co “flash” e saíu correndo de alí. Menos mal que tiñamos unha camisa de forza por se acaso…

Pasaron dous meses e ía mellorando. Case parecía unha persoa civilizada, e digo case porque ás veces dáballe a tolada e non había quen o parara. Encóntrome persoalmente moi satisfeito do traballo e dos resultados obtidos. Se segue a mellor, dentro de tres semanas comezará a vivir nunha casa de acollida ás aforas de Washington D.C. mentres preparamos o dispositivo de búsqueda da súa familia.

Departamento de Psicoloxía dos Estados Unidos de América.

 Sr. Wayne Zhukovsky:

Kilómetros de Solidariedade

O martes 20 de decembro celebraremos no colexio a Carreira Kilometros de Solidariedade en colaboración coa ONG Save the Children.

Kilómetros de Solidariedade

polo grupo de 2º da E.S.O.

Save the Children é unha ONG fundada en 1919 que defende os intereses dos nenos e as nenas desfavorecidos. Save the Children ten un gran marco de acción e traballa en 29 países.

O seu obxectivo é mellorar a situación dos nenos e as nenas dos países subdesenvolvidos: axudan a que funcionen os hospitais, as escolas, evitan que os menores se vexan na obriga de traballar… Ademais, en caso de catástrofe ou guerra nun país, facilitan o encontro dos nenos cos seus familiares.

Un dos seus principais focos de acción na actualidade é o Sahel africano. Neste terrirorio próximo ao Sahara houbo nos últimos anos unha catastrófica serie de malas colleitas que provocou unha crise alimentaria que ameaza con deixar a millóns de personas famentas.

A falta de fondos dos gobernos para respostar é enorme, polo que as ONGs son as únicas candidatas a aliviar a situación. É por isto que se levan a cabo iniciativas como a Carreira Kilometros de Solidariedade.

O funcionamento da carreira é o seguinte:

-    Repártese un folleto entre os participantes para conseguir patrocinadores (un familiar, un amigo, …).

- Os patrocinadores se comprometen a facer una doazón voluntaria por cada volta realizada ao circuito.

- No día da carreira cada corredor recibe un dorsal. Por cada volta ao circuito se recibirá unha pegatina.

-   O final da carreira, cóntanse as pegatinas para saber o total conseguido por cada un.

O carné de corredor da anterior edición.

É unha carreira que se celebra en colexios de toda España, polo que somos moitos os que estamos dispostos a axudar.

Anímate e participa!

Para saber máis: http://www.savethechildren.es/carrera/

Cidadáns do Mundo: Aung San Suu Kyi

Na asignatura de Educación para a Cidadanía estivemos a investigar sobre personalidades que polos seus ideais ou modo de actuar podan actuar como modelos para outras persoas... 

Aung San Suu Kyi

por Daniel Losada

Naceu o 19/6/1945 na cidade de Yangón (Birmania). A súa inclinación cara a política venlle de familia, pois é filla de Aung San, heroe nacional que asinou o tratado de independencia birmano co Goberno Británico antes de ser asasinado.

Tras diplomarse en Oxford, traballar na secretaría das Nacións Unidas e ser profesora na India, regresou a Birmania en 1988.

En 1989, arrestárona tras liderar o partido político "Liga Nacional para a Democracia" e gañar as eleccións birmanas de xeito aplastante.

Como as autoridades militares se negaron a ter en conta este resultado, o seu partido non puido formar un goberno civil.

A súa loita foi recoñecida internacionalmente con varios premios:

- Premio Thorolf Rafto en 1990.

- Premio Nobel de la Paz en 1991.

- Premio Internacional Simón Bolivar en 2992.

- Premio Eleanor Roosevelt en 1992.

- Premio Oxford University en 1993.

- Premio Presidential Medal of Freedom en 2000.

- Premio Olof Palme en 2005.

- Premio Václav Havel a la Disidencia Creativa en 2012.