Cinema e emocións

Durante as últimas semanas o grupo de 3º da E.S.O. estivo reflexionando sobre as emocións na matería de Valores Éticos: expresámolas, compartímolas e tratamos de comprendelas. Este reflexión coincidiu co visionado do primeiro filme do proxecto que realizarán nesta primeira avaliación, polo que unir ambos feitos foi moi doado: sentimos o cinema? Emociónannos as películas? A resposta é rotunda: SI.

Hoxe presentamos unha escolma realizada pol@s propi@s alumn@s: os filmes que nos emocionan (escena a escena).

 PETER E O DRAGÓN (2016)

Esta escena pareceume interesente e provócame alegría. É extremadamente emocionante ver como aceptan ao dragón por como é e non só fixándose no seu aspecto.

AMELIE (2001)

Elixina porque me fai sentir moitas emocións distintas. Fíxome comprender os distintos comportamentos das persoas na busca da felicidade e o amor.

BAIXO A MESMA ESTRELA (2014)

Paréceme unha parte moi emocionante porque os dous personaxes principais padecen cancro. O rapaz está en fase terminal e os seus amigos realízanlle un pre-funeral para que poda escoitar as palabras que ían ler cando el falecera. Isto  fai que me sinta algo triste.Un factor que fai que me emocione máis é a música que ten de fondo porque ten un ritmo lento e triste.

TITÁNIC (1997)

Titanic pareceme triste porque moita xente morre ou perde a un ser querido. Elixín esta escena  en concreto porque se ve á xente do barco afogando, sen poder salvarse, e a xente gritando dáme pena.

 ROCKY III (1982)

Cando vexo este tramo desta película a miña emoción é alegria, xa que se pode ver como  o protagonista vai conseguindo o que se propón. E finalmente consigue o que quere a base de esforzo.

UN PASEO PARA A LEMBRANZA (2002)

Esta é a típica película estadounidense na que o chico malo, que pasa ampliamente dos seus estudos, se enamora da chica boa, filla dun pastor. A escena que escollín reúne sentimentos moi fortes porque te dás conta que a vida é moi curta e hai que aproveitala, vivila ao 100%. 

 SE DECIDO QUEDARME (2014)

O final desta película emocióname porque a protagonista, que está en coma, recorda todo o que pasou e todo o que non volverá ter, xa que os seus pais e o seu irmán morreron no accidente. O seu noivo pídelle que volva con él e confésalle o que sinte. 

CARS (2006)

Ao ver esta escena o primeiro que sinto é enfado debido a que raio Mcqueen, que estivo entrenando moito tempo para competir e gañar a "copa pistón", decide non gañala. Fai este sacrificio para axudar ao seu amigo Strip, o coche azul, que tivo un accidente. Strip non tivese acabado a carreira se non fose por Raio, e iso faime sentir conmovido polos seus bos actos.
 

Como podedes comprobar a variedade é tanta que resulta abraiante... Así somos!

Día da Paz 2013

Como é habitual o pasado 30 de xaneiro celebramos no colexio o Día Escolar da Paz e a Non-violencia, unha xornada que pretende honrar a figura de Mahatma Gandhi no aniversario do seu asasinato.

No Guillelme Brown cada curso adicamos o Día da Paz a unha temática diferente, pero todas relacionadas coa non-violencia e a cidadanía responsable. Este ano, por petición expresa do alumnado de secundaria tratamos os dereitos da muller e a loita pola igualdade de xénero.

Tras o tradicional almorzo solidario con produtos de comercio xusto, os alumn@s da E.S.O. fixeron unha posta en común cos traballos e investigacións realizados:

1º da ESO: expoñeu varios traballos sobre a situación da muller en varias etapas históricas. Como era a súa vida cotiá? Cal o seu traballo? Cales os seus dereitos? Como conclusión, todos estiveron de acordo en sinalar que as mulleres estiveron relegadas durante gran parte da historia ao ámbeto familiar e domestico. Ante a evidente pregunta de cando comezou a fraguarse esta situación, os grupos tivérono claro: xa na Prehistoria, ao comezo da Idade dos Metais. (A historia da muller é algo que traballamos polo xeral na asignatura de Ciencias Sociais).

 Un momento da exposición dos grupos de 1º da E.S.O.

2º da ESO: fixo un traballo de recompilación de datos a través de internet, utilizando fundamentalmente os facilitados pola web do Instituto Nacional de la Mujer do goberno de España. Queriamos  saber se hoxe en España existía ou non a igualdade real entre homes e mulleres. O resultado foi claro: as estatísticas e os datos confirman que aínda non acadamos a igualdade. 

Fabiola demostrou que aínda existen traballos considerados másculinos e outros femininos. Pedro explicounos o concepto de brecha salarial (diferencia de soldo entre un home e unha muller en postos similares) demostrando que nalgúns sectores económicos chega ata o 25 %. Daniel centrouse no acceso das mulleres a postos de responsabilidade e chegou á conclusión de que, se ben existe paridade no mundo da política, non ocorre o mesmo nas grandes finanzas: non hai ninguna muller presidenta ou vicepresidenta en ninguna das empresas do Ibex35! A Luz tocoulle lidiar coa violencia de xénero e analizou os datos sobre as vítimas mortais entre os anos 2008 e 20012, desfacendo algún mitos como o de que a maioría dos agresores son de orixe estranxeira.

3º da ESO: analizou a prensa escrita e obtivo os seus propios datos para comprobar que tampouco non medios de comunicación existe igualdade real. En ningún dos cinco xornais analizados (dous de tirada nacional, dous galegos e un local) a porcentaxe de novas sobre mulleres ou o xénero feminino pasaba do 10%.

 Resultado da criba de novas de Álvaro (á dereita as "novas en feminino").

 Ademais, Andrés analizou unha revista dirixida ao público feminino para analizar os temas que nel se trataban. Os temas máis tocados eran moda, vidas privadas, famosos e consellos de cociña, saúde e ocio. Este tema deu pé a un debate sobre as preferencias de alumnos e alumnas coa conlcusión de que os temas que os medios de comunicación consideran de “interese feminino” non corresponden realmente cos más interesantes para as nosas alumnas.

 Un momento do debate.

Para rematar o acto, falamos da campaña “Nobel para Malala” da ONG Axuda en Acción. Trátase dunha iniciativa para presentar a candidatura ao premio Nobel da Paz de Malala Yousafzai, a nena paquistaní que o pasado 9 de outubro recibiu un disparo na cabeza por defender o dereito á educación das nenas no seu país.

Un dos vídeos da campaña de Axuda en Acción sobre a situación da muller no mundo.

 En definitiva, unha xornada ben aproveitada!

Os volcáns, de actualidade...

Nestas últimas semanas as noticias viñan cargadas de referencias aos volcáns. O máis nomeado, pola súa proximidade, foi sen dúbida o chamado "volcán de El Hierro" no arquipélago das Canarias. O que máis chamaba a atención deste volcán era que (ata hai uns poucos días) era invisible: só os tremores de terra, unha gran mancha na superficie do mar e o aumento de gases na atmósfera indicaban que algo estaba pasando.

Pero, por fin, o volcán fixo a súa aparición...

Vídeo da Televisión Autonómica de Canarias

Por que tardou tanto en facerse notar? Ben, para poder comprendelo hai que repasar a orixe e estrutura dos volcáns submarinos.

Lembrade que os volcáns son orixinados por fisuras na codia terrestre, as cales permiten a saída de magma cara a superficie. Pero, que ocorre cando o magma non aparece directamente ao aire libre? Que ocorre co magma liberado baixo o mar? Ocorre o mesmo: o magma arrefría e solidifícase. Simplemente é que non o vemos!

O magma, ao solidificarse, vai formando un cono volcánico cada vez máis grande e alto... ata chegar a emerxer da superficie marina. É o momento no que o volcán se fai visible.

Esto lévanos a outra pregunta... Que ocurrirá a partires de agora se o volcán non deixa de cuspir magma? A resposta é evidente: o cono volcánico será cada día máis grande, acabará por saír á superficie e seguirá expulsando rocha...

E, alehop! Teremos unha nova illa!

Non é a primeira vez que ocorre, claro. Para rematar, aquí vos deixo a imaxe dunha illa orixinada pola erupción dun volcán submarino. Chámase "Surtsey", naceu en Islandia hai 48 anos e na actualidade ocupa unha superficie de 1,41 Km2.

A islandesa illa de Surtsey

Que nome lle poremos á nova illa das Canarias?

O Lugo dos romanos... Arde Lucus!

Estamos no ano 30 antes de Cristo. Toda Galaecia está ocupada polos romanos...Toda? Si, desde Estaca de Bares ata o río Douro, desde o Finis Terrae ata as chairas de Legio, todo o territorio prospera baixo a sombra de Roma...

Tres cidades controlan o inmenso territorio: Asturica Augusta, Bracara Augusta e Lucus Augusti. Esta última é a única situada dentro dos límites do que hoxe é Galicia. Na actualidade coñecemos esta antiga cidade polo nome de Lugo. Comezou a súa historia sendo campamento militar, pero a súa privilexiada situación sobre o río Miño fíxoa progresar ata chegar a ser unha das cidades romanas máis importantes do Noroeste da península Ibérica.






Grazas ás escavacións arqueolóxicas sabemos que Lucus Augusti contaba cun gran foro central con templo e basílica; unhas termas de auga quente; un acueduto que abastecía de auga potable; unha ponte que permitía cruzar o Miño; varias domus das familias máis poderosas,...







E por riba de todo, Lucus Augusti tiña a muralla. O monumento, que hoxe é considerada Patrimonio da Humanidade, foi construído no século III d.C. para defender aos seus habitantes da inestabilidade provocada pola entrada de grupos de bárbaros no Imperio. Hoxe segue a ser espectacular, con ancho abondo para que un carro puidese correr pola súa parte superior.

Recreación infográfica de Lucus Augusti en época baixoimperial

Para conmemorar este pasado glorioso os lucenses celebran cada xuño desde o ano 2001 a festa histórica do Arde Lucus. Durante tres días a cidade volta á Antigüidade e énchese de lexionarios, plebeos, patricios, castrexos, druidas e mercadores. Celébranse xogos e carreiras de cuádrigas, abrénse as tabernae, desfilan as lexións e festéxanse as vodas celtas.



Dan ganas de que pase o ano para poder voltar a Lucus Augusti!

80º Aniversario da proclamación da IIª República

Todo comezara dous días antes.

As eleccións municipais do 12 de abril tiveran uns resultados sorprendentes: nas capitais de provincia gañaban amplamente os concelleiros repúblicanos. Os españois castigaban así ao rei Alfonso XIII polo seu apoio á ditadura de Primo de Rivera.

A partir dese momento todo parece precipitarse e o almirante Aznar, xefe do Estado, presenta a demisión ante o rei. Cando lle preguntaron se había motivos para abandonar o seu cargo, se realmente se podía considerar que o goberno pasaba por unha crise, Aznar resposta:

-"Que máis crise desexan vostedes que un país que se acosta monárquico e se levanta republicano?"

O 14 de abril de 1931, fracasados os intentos de Alfonso XIII por estabilizar a situación, a multitude toma as rúas de Madrid e agarda impaciente. Hai noticias de que nalgúns concellos xa ondea a bandeira da República desde esa mesma mañá.

Ao fin, xa avanzada a tarde e coa xente abarrotando as avenidas, súbidas ás árbores e aos tranvias, Niceto Alcalá Zamora proclama oficialmente na Puerta del Sol a IIª República Española.

Comezaba unha etapa crucial para a historia española...



Vídeo sobre a proclamación da IIª República da serie de TVE Memoria de España, con imaxes históricas nas que se capta perfectamente o ambiente daquel día.

Trinta anos do 23 F

O 23 de febreiro de 1981, tras meses de conspiracións e conversas a media voz, un grupo de membros das Forzas Armadas irrumpe na vida política con intención de redirixir o proceso de transición do Estado español.

A entrada do tenente coronel Antonio Tejero, pistola en man, no Congreso dos Deputados durante a votación é unha imaxe para a historia.

Grazas a un operario de TVE que tivo o valor de continuar coa grabación das cámaras, hoxe posuimos un documento histórico de primeira man:

Vídeo: Tejero entra no hemiciclo

Fixeron un mundo mellor...

Os alumnos e alumnas de 4º da E.S.O. realizaron un intenso traballo sobre varias figuras históricas que destacaron polo seu traballo en prol da paz e as liberdades. Unha lista interesante na que aparecían Martin Luther King, Salvador Allende, Pablo Picasso, Rigoberta Menchú e, por suposto, Mahatma Ganhi.

O Día Escolar da Paz e a Non-Violencia mostraron o resultado do seu esforzo e proxectaron os videos realizados por eles mesmos. Deixámosvos no blog un par deles, desfrutádeos!

Gandhi



Autores: Sofía Dominguez e Henrique Rodriguez

Cantautores da Transición



Autores: Nerea González e Álex García